سلام این اولین باره که من می خوام از خودم تو این وبلاگ صحبت کنم و این هم فقط به خاطر اینه که دارم برای مدتی نامعلوم این  وبلاگ رو ترک کنم. پیش از هر چیز می خوام از دلایل ساخت این وبلاگ حرف بزنم ما (یعنی سروش و احسان و رضا) در اوایل که این وبلاگ رو تاسیس کردیم می خواستیم زکات علم بدیم یعنی هدفمون این بود که هر چیزی رو که یاد میگیریم تو این وبلاگ بنویسیم تا هم بهتر یاد بگیریم و هم اون رو نشر بدیم اما تازگی ها که عمل کردمون رو مورد بررسی قرار دادم متوجه شدم که از هدفمون دور شدیم مثلا گاهی چیز هایی نوشته بودیم که خودمون هم نمی فهمیدیم یا وقتی مطلب نداشتیم از سایت های دیگه کپی میکردیم البته مسلما این کار ما ذاتا اشتباه نبوده اما از اهداف ما این بود که خودمون مقاله بنویسیم یا از مجله ها مقاله هایی رو به وبلاگ منتقل کنیم نه این که کار یک دستگاه کپی رو انجام بدیم پس لازم دونستم که تغییراتی وسیعی در وبلاگ انجام ایجاد کنم. مثلا می خوام بعضی از بخش ها که زیاد به ما ربط نداره رو حذف کنم و بخش هایی بهتر جایگزین آن ها بشوند که امیدوارم شما با نظرات خوبتون در این کار به ما کمک کنید( هر چند که چشمم زیاد آب نمی خوره که کسی به ما نظر  بده)

   حالا می خوام حرف اصلی رو بزنم اول این که من دارم وبلاگ نویسی رو موقتا ترک می کنم تا برم و محدوده علمی و فکری خودم رو وسیع تر کنم چون احساس می کنم با این دانش کمی که دارم(در حدود شاید بتونم بگم دانش اسب) نمی تونم در جامعه وبلاگ مطلب بنویسم و من وقتی بر میگردم که احساس کنم صلاحیت نشر دانش رو دارم یا بهتر بگم دانشی رو که ارزش نشر داشته باشه رو کسب کرده باشم.

حالا موضوع بعدی حالا که من دارم می رم (اوه راستی یادم رفت بگم من کیم من سروش افخمی هستم----- خوب اصلا به شما چه ربطی داره که من کیم؟) یه نفر دیگه به جای من میاد (یعنی اومده) که به احتمال زیاد تو بخش پزشکی وبلاگ که راکد مونده فعالیت بکنه اسمشم سروش حکیمیه. ( امیدوارم او مثل ما نیاشه و به وبلاگ برسه)

اما یه چیزی هم بگم که خیلی خیلی حالم رو گرفته اونم این که «بابا ما نظر می خوایم» پوسیدیم از بس که منتظر نشستیم تا یه نفر پیدا شه به ما نظر بده. سالی ماهی یه نفر پیدا می شد که میومد و یه نظر واقعا درست و حسابی می داد ماشا الله بقیه نظرا هم که همش تبلیغاتی بود و هر کسی تبلیغ وب خودش رو می کرد هر چند  که ما هم بعضی  وقتا همین کارا رو می کردیم اما به جون خودتون واسه پست خداحافظی من نظر بدین تا با دل خوش برم.

خوب دیگه حرفام تموم شد بخشید اگه چرت و پرت زیاد گفتم مرو ببخشید به هر حال سعی کردم به احترام این ماه عزیز و به احترام امام حسین(ع) کمتر حرف مفت بزنم و تلاشم این بود که تا حدی معیار نوشتار (شایدم بتونم بگم گفتار) رو رعایت کنم در هر صورت هر کاری می کنین نظر واسه این پست فراموشتون نشه آخه واقعا من یکی دچار کمنداظر (همون بیماری کمبود نظر) شدم.

دیگه باید بگم بدرود!

پس می گم بدرود: بدرود دوستان